Çömlek Yoğurdu

Ana Bilgi sitesinden
Atla: kullan, ara

İNEK ÇÖMLEK YOĞURDU (ISPARTA, SENİRKENT)

Pakize Paşaoğlu hanım 70 yaşını sağlıklı bir biçimde devirmiş, 80’ine yol alıyor. Tabi eskisi kadar aktif değil, ancak hafızası onu mahcup etmiyor. Ve bize bundan yıllarca önce annesinin, kışın, havanın “karıyı kazana tıkacak kadar soğuk” olduğu zamanlarda nasıl ot ateşinde sütü pişirip, toprak kap (çömlek) yoğurdu yaptığını anlatıyor:

“İnek sağıldı. Anam, “içmelik inek” sütünü akşamdan bir tencerede pişirirdi. Ocak odunla yanardı. Sabahleyin pişmiş sütün kaymağını (kepçe ya da kevgirle) alırdı. Süt oda hararetinde soğumuş olarak, tencerede dururdu. Bu sütten biraz alır, evdeki yoğurttan bir kaşık yoğurt katarak bir ufak kapta ayran yapar, bu damızlığı tenceredeki sütün içine atardı. Sonra tencereyi yeniden ocağın üstüne koyardı. Ocak otla yanardı. Süt ısınırken o devamlı karıştırırdı. Mayalı süt parmak ılıklığına gelince ateşten alır yoğurt yapacağı çömleğe dökerdi. Sonra çömleği kenara alır, bir minderin üzerine koyar, etrafına bez sarardı. Çömleğin üstünü soğumasın diye bir tabakla kapatır, onun üzerini de bezle örterdi. Bırakır, yoğurt olurdu. Üstünü açar, soğumaya bırakırdı. Hiç ellemez, yoğurdun soğumasını beklerdi, yoksa yoğurt sulanır.”

Kaynak Kitap: Ünsal, Artun. Silivrim Kaymak, Türkiye’nin Yoğurtları. YKY Yayınları, 2007 s. 97